Avondroutine met een dreumes en een peuter – De herrie van 2 jongens

“Natuurlijk mama, wij gaan direct naar bed zodra jij dat zegt.” Nee, zo’n gaan onze avonden niet. Mijn kinderen hebben veel teveel plezier in het spelen, zijn veel te eigenwijs en hebben zo hun eigen plan voor de avond. Een ontspannen avondroutine is er daarom ook niet bij. Wil je weten hoe het er werkelijk aan toe gaat bij ons in de avonduren, lees dan snel verder.

De avond begint hier vroeg. Om 4 uur worden de jongens al moe na een dag druk spelen. Ze zijn niet meer te houden en ik moet met zwaarder geschut komen. De speentjes worden tevoorschijn getoverd en opeens verschijnen Tommy en Pino op tv. Het is even valsspelen, maar zonder deze hulpmiddelen is er geen mogelijkheid meer tot rustig koken.

Terwijl de kinderen zoet worden gehouden zet ik de pannen op het vuur. Een beetje vroeg. Ik heb vaak genoeg mijn moeder voor gek verklaard, als zij haar pannen om 16.30 het vuur liet raken. Toch begin ik het voordeel ervan in te zien. Hoe langer ik wacht, hoe meer moeite ik moet doen de kinderen rustig te houden en hoe vermoeider ik word. De energie om dan nog te gaan koken is dan ver te zoeken.

Bijtijds aan tafel

Het eten opdienen rek ik het liefst tot het moment dat papa thuis komt. Toch staan ook vanavond de borden weer eerder op tafel en vallen we aan. Nou ja, we? Ik val aan! De jongens hebben de leeftijd dat ze eigenlijk niets meer eten ’s avonds. Soms wordt het vlees als een gek verorberd en met veel geluk gaat er nog een handje pasta naar binnen. Helaas wordt vanavond de rijst kundig op de grond geschoven.

kinderen en eten

Als de kinderen in ieder geval van het eten hebben geproefd, mogen ze een toetje. Owen krijgt een beetje yoghurt met limonade in een fles. Morris heeft het liefst een bakje yoghurt met krentjes (net als papa). Terwijl de jongens van het toetje smikkelen wordt er weer Sesamstraat gekeken. Ik heb een crashmoment en stort me op de bank, terwijl papa de keuken opruimt. Wat heb ik toch een goede vent.

De juiste pyjama

Als eerste gaat Owen naar boven. Morris is niet zomaar te motiveren, maar als iedereen boven is, is het toch leuker om mee te gaan.
Een klein fysiek gevecht moet er aangegaan worden om Owen in schone luier en pyjama te krijgen. Stilliggen is niet zijn favoriete bezigheid.

Lees ook >> Luier verschonen van een dreumes

Na het omkleden is het tijd voor tandenpoetsen. Niets is vervelender dan een borstel langs je tanden laten gaan. Met de electrische tandenborstel gaat het gelukkig razendsnel. Erna mag hij zelf nog even poetsen. Het tweede gevecht van de avond komt als de tandenborstel weer afgepakt moet worden. Hij rent er letterlijk mee weg als we zeggen de tandenborstel terug te moeten geven. Brullen van het lachen als we hem achterna zitten.

Met de juiste ‘motivatie’ (ik tel tot drie) is Morris vrij simpel op zijn commode te krijgen. Een schone luier en een pyjama aantrekken. Al duimend hoop ik dat er één van de brandweermanpyjama’s in de kast ligt. Ligt deze er niet, dan is het praten als Brugman om hem ergens anders in te krijgen.

Papaskindje

Morris is echt een papaskindje. Hij wil altijd door papa omgekleed worden. We hebben hier lang gehoor aan gegeven. Papa was tenslotte de hele dag weg. Dit ging echter problemen opleveren, toen hij alleen nog door papa omgekleed wilde worden en niets meer van mij wilde hebben. Om dit te voorkomen doen we om en om de jongens. Als papa Owen omkleedt, doe ik Morris en de volgende dag andersom. Dit was de eerste week even lastig, maar tegenwoordig gaat super. Hij trekt zelfs steeds meer naar mij toe.

Nog even wild doen

Als de jongens in pyjama zijn, willen ze altijd nog even op het bed springen. Dat het bed nog niet is ingestort mag een wonder heten. Er wordt hoog in de lucht gesprongen, op papa en mama geklommen en weer terug op het bed gegooid.

Owen wegleggen is nooit moeilijk geweest. Samen kijken we nog snel een boekje door, terwijl Morris heen en weer rent tussen het voorlezen van zijn broertje en het bed om op te springen. Niet echt een ontspanningsmomentje voor Owen, maar die zie je glunderen als hij zijn broer gek ziet doen. Nog even knuffelen en dan leggen we Owen lekker op bed.

Vaak huilt hij even voor hij in slaap valt, maar gelukkig is hij na 5 minuutjes stil. Dit doet hij als sinds hij baby is. Hij maakt het zo de oppas nog weleens lastig. Hem namelijk oppakken als hij zichzelf in slaap huilt zorgt er alleen maar voor dat hij weer wakker wordt. Hem even laten huilen is in dit geval dus juist beter.

Ik wil nog niet slapen

Morris heeft wat meer ondersteuning nodig bij het naar bed gaan. Hij vindt het maar niets om onderbroken te worden in zijn spel. Als hij hard begint te brullen leggen we hem een keuze op. ‘Je gaat lekker door met spelen of je gaat in je bed en papa leest nog een verhaaltje voor.’ Schoorvoetend loopt hij richting zijn bed.

het voorlezen van papa hoort bij de avondroutine

Dat papa wil voorlezen is stiekem erg leuk. Soms kiest hij elke avond een ander verhaaltje of moeten we zelf een verhaal verzinnen. De laatste tijd is hij weer helemaal in de ban van Jip en Janneke. Gelukkig hebben we daar een groot boek van en zouden we elke avond een ander verhaal kunnen lezen. Vanavond wil hij het verhaal van de kapper horen … voor een derde avond op rij.

‘Ik vind het niet leuk als je weggaat’

Voor Morris gaat slapen moet er nog even geknuffeld worden. Het liefst wil hij dat je bij hem in bed komt liggen. Zachtjes kletst hij over de dag en hij heeft opeens aandacht voor mijn vragen. Op het moment dat ik zeg op te gaan staan slaat hij een arm om me heen. Voor een moeder die geen knuffelkinderen heeft, is dit echt een genietmoment. ‘oke, ik blijf nog wel even bij je liggen’. Voor ik het weet vallen mijn ogen bijna dicht en moet ik me echt uit deze schattige greep zien los te krijgen.

Strenger praten helpt niet, me los proberen te rukken helpt niet. Ik tel af wanneer hij los moet laten en hij slaat zijn armen van me af. ‘Ik vind het niet leuk dat je weg gaat mama’ zei hij laatst. Of zoals hij tegen papa zei ‘Ik vind het niet leuk als mijn vriend weggaat’. Met pijn in je hart loop je naar beneden. Ach, mannetje weet ons goed in te pakken.

De rest van de avond is van ons. Dit betekent op de bank ploffen en bijkomen van de dag. Soms een biertje of wijntje erbij, altijd een ‘slechte’ serie aan. Vooral niet teveel, want morgen staan de jongens weer vroeg naast ons bed.

Onze avonden zijn veel veranderd met die van een jaar geleden. Als je wil weten hoe het er toen aan toe ging? Klik dan snel door op de volgende link >> avondroutine met een baby en een dreumes

Wat kan niet missen in jouw avondroutine?

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge