Ben ik de moeder die ik had willen zijn

Elke zwangere vrouw zal er veel over nadenken. Wat voor moeder wil ik worden? Toen mijn dreumes zijn eigen wil begon te ontwikkelen zag ik mijn idealen in rook op gaan. Hij bepaalt wat voor moeder ik ga worden, ik moet me maar zien aan te passen. Wat voor moeder ik zou worden werd dus vooral in die periode bepaald. Maar ben ik uiteindelijk wel de moeder geworden die ik had willen zijn?

houte blokken

Ik wilde houten speelgoed voor mijn kinderen, ze zouden de hipste kleertjes hebben, mijn zoon kan netjes aan tafel blijven zitten en laat de spulletjes in huis netjes staan. Ik zal nooit tegen mijn zoon mijn stem verheffen, maar hem alles rustig uitleggen. Zomaar een optelsom van dingen die niet zijn uitgekomen. Mijn jongens hadden veel te veel energie om netjes aan tafel te blijven zitten of te luisteren naar mijn uitleg. Ze zijn veel te nieuwsgierig om alles netjes te laten staan en alleen het houten speelgoed te pakken.

Moederstruggles

Ik ben gelukkig niet de enige moeder die er moeite mee heeft om haar kind te laten luisteren. Nu ik zelf in de situatie zit snap ik de struggles van de moeders die hun kind over de grond van de supermarkt naar buiten slepen, of die een filmpje aanzetten op de telefoon in het restaurant. Al die nieuwe prikkels die een kind opdoet in de supermarkt of het restaurant doen veel met een kind. Opeens blijken ze na een rondje supermarkt al behoorlijk moe te zijn. En als je denkt dat je kind eraan is gewend komt het in een nieuwe levensfase, waarin dezelfde prikkels opeens heel anders binnen komen.

Maar gelukkig zijn niet al mijn idealen van de tafel geveegd. Ik vond het belangrijk dat mijn kinderen de vrijheid hadden zichzelf te ontwikkelen. Ze zouden zelf uit kunnen vinden wie ze zijn, zonder dat ik ze boetseer naar hoe ik het zou willen. En dit vergt wat aanpassingsvermogen. Rustig uit eten gaan met de kinderen heb ik van tafel geveegd. Dat is nog lang niet weggelegd voor mijn jongens. Wel wilde ik het eetmoment zo leuk en gezellig mogelijk maken. Ik wilde dat ze nieuwsgierig waren naar nieuwe smaken en niet dat ze rechtop aan tafel konden blijven zitten.

Geen regeltjes

Vaak kreeg ik het gevoel dat ik weinig aan opvoeden deed. Ik liet mijn kinderen rondrennen, ze mochten overal op klimmen en vanaf springen, ze mochten alles aanraken. Zolang het geen blijvende schade opleverde vond ik het goed. Hier is veel rekening mee gehouden in de inrichting van ons huis. Alles wat er staat moet kindproof zijn of mag stuk gaan. Op visite is dit natuurlijk een heel ander verhaal. Ik heb heel wat verjaardagen doorgebracht met het in bedwang houden van mijn kinderen.

Maar hoe gaat dat dan in een huis zonder regels? Echt helemaal geen regels is het trouwens niet. Regels werden gaandeweg erbij bedacht als wij merkten dat de jongens grenzen over gingen. Naast dat dingen simpelweg gevaarlijk kunnen zijn merkte we ook dat de jongens soms echt een grens nodig hebben. Vooral rond de peutertijd zijn kinderen hier naar op zoek en als deze niet gegeven wordt, is alles heel onduidelijk voor kinderen

Tent beklimmen

Lieve draak

Naast dat we dus een redelijk structuurtje hebben opgebouwd in de loop der jaren die voor ons als gezin werkt, hebben we ook regels die voor mijn jongens belangrijk zijn. En wat blijkt? Morris is een superlief draakje. Een eigenwijze dondersteen zal hij altijd blijven, maar hij en ik weten wat hij wel en niet aankan. Hij zit nog steeds niet stil in een restaurant, maar thuis eet hij netjes zijn bordje leeg. Zelfs zijn groente eet hij op. Het is een echte jongen die met brandweerauto’s en dino’s speelt en graag zijn nagels lakt.

>> Lees ook: Mijn peuter eet groente – Hoe hebben we hem zover gekregen?

Owen zit nog in de fase van het “zoeken van grenzen”. Toen Morris in deze fase zat had ik nog weleens mijn twijfels of het goed zou komen, maar bij Owen maak ik me daar niet meer druk om. Hij groeit langzaam op tot zijn eigen persoontje. Als hij de peutertijd achter zich gaat laten heeft hij net als zijn grote broer geleerd wat belangrijk voor hem is en heeft hij mij laten zien waar ik hem af en toe bij moet helpen.

Dus, ben ik de moeder die ik had willen zijn? Zeker weten. Met alles wat erbij komt kijken. Hoe Morris erover denkt mag duidelijk zijn. Hij zei vanavond nog “mama, ik vind je lief!”. Ik zeg:  missie geslaagd. Nu nog al die andere fases door zien te komen.

Ben jij de moeder die je had willen zijn?

error

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge