Ik kan er niet meer tegen – De waarom-fase

Het moederschap kent verschillende fases. Dit weet elke moeder voor ze haar baby in haar armen hebt. De ene fase is makkelijker dan de andere fase. Maar er is 1 fase waar ik echt slecht mee om kan gaan. Hoewel het heel belangrijk is voor het kind en soms ook wel een beetje grappig is, vind ik de waarom-fase echt verschrikkelijk.

Een half jaar geleden begonnen de vragen. Wat is dat en waar is dat voor? De waarom-vragen waren iets specifieker, maar net als elk kind wil mijn oudste zoon precies weten wat iets is en waar het voor dient.

De eerste vragen waren leuk en schattig. Ze waren makkelijk te beantwoorden. Wat is een potlood, wat kan je daarmee? In eerste instantie was het heerlijk om te zien dat hij de wereld om zich heen nog iets dieper aan het ondekken was.

Nu we een half jaar verder zijn lijken we een soort piek te hebben bereikt. Niet alleen elk voorwerp wordt aan een vragenronde ondergaan, maar het gaat veel verder dan dat. Tijdens een wandeling door het bos komen er niet alleen vragen over de bloemen en de beestjes, maar vraagt hij ook over het pad waar we op lopen. ‘Wat doet het pad’ vraagt hij meerdere keren. Omdat ik niet een heel duidelijk en simpel antwoord kan geven blijft hij vragen.

Lees ook >> Help, hij is geen baby meer – Ik ben baby-af

mama, wat is dat?

Abstract

Zijn vragen worden steeds abstracter. Over de antwoorden op de vragen heeft hij nog meer vragen. Het toppunt was toen hij vroeg wat ‘worden’ betekent. Hoe leg je aan een kind uit, die nog niet zo goed snapt wat het verschil is tussen gister en morgen, wat ‘worden’ voor betekenis heeft. Gelukkig kreeg mijn man deze vraag voor zijn kiezen. Ik denk dat ik mezelf snel klem had gezet, bij een poging deze vraag te beantwoorden.

Niet willen liegen

Ik heb mezelf, al ver voor ik kinderen had, voorgenomen niet tegen mijn kinderen te liegen. In de zorg leerde ik op de harde manier dat liegen, of de waarheid enigszins verbuigen, niet de gewenste uitkomst heeft. Je kan beter eerlijk zijn over dingen, maar soms wel een versimpelde versie van het antwoord geven. Zo hebben wij al het gesprek van de bloemetjes en de bijtjes gehad, maar dan met heel veel details achterwege gelaten. Het is soms lastig, maar voor een kind dat de wereld wil ontdekken is de waarheid belangrijk.

Vicieuze cirkel

Het niet willen liegen en het begrijpelijk houden maakt het soms lastig om een antwoord te geven. Al werkt het soms om een heel ingewikkeld antwoord te geven, waarna hij zijn vragenronde direct stopt.

Maar dit gebeurt zelden. Vaak komt hij in een soort vicieuze circel terecht, waarbij hij steeds abstractere vragen gaat stellen en de antwoorden steeds onbegrijpelijker worden.

Geduld verliezen

Ik vind het heerlijk om te zien dat hij steeds meer wil weten en ook dat hij de dingen echt oppikt (kind weet al meer dan ik. Thanks papa). Toch heb ik er soms moeite mee om geduldig al zijn vragen te beantwoorden. Een ritje in de auto kan het hele gebeuren een stuk lastiger maken en ik heb hier al meerdere keren mijn geduld verloren. Meneer ziet wat onderweg en vraagt wat het is, terwijl ik niet eens heb gezien wat. Ik, in een poging mijn kinderen veilig van A naar B te brengen, doe een verwoede poging zijn vraag zo goed mogelijk te beantwoorden. Meneer neemt er geen genoegen mee en vraagt maar door. Sorry liefie, ik heb hier niet altijd goed op gereageerd.

Hoelang duurt dit nog? Wanneer wacht hij geduldig op het antwoord van de vragen? Wanneer kan ik hem leren omgaan met Google? Ach, het is een fase en het hoort erbij. En niet alle vragen zijn vervelend. Maar toch vind ik het een van de lastigste fases om mee om te gaan.

Wat vond jij de lastigste fase van je kind?

error

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge