Dit dacht ik tijdens de zwangerschap – Niets bleek minder waar

Ik ben iemand die graag wil weten hoe alles gaat lopen. Niet voor verrassingen komen te staan en alles al uitgestippeld hebben. Met een zwangerschap heb je veel onzekerheden. Hoe gaat de zwangerschap verlopen, wat voor kindje krijg ik, hoe zal ik worden als moeder. Van een aantal dingen was ik overtuigd. Toch bleek het allemaal anders te zijn.

Mijn buik komt nooit meer goed

Het formaat dat mijn buik in de laatste weken van de bevalling aannam was enorm. In enkele weken leek de grote van mijn buik te zijn verdubbelen. Dat ik geen striae had doet me nog steeds verbazen. Ik was ervan overtuigd dat het met mijn buik nooit meer goed zou komen. In mijn beleving waren alle buiken na de bevalling uitgezakt en flubberig.

zwanger

Mijn buik ging zowel na de eerste bevalling als de tweede vrij snel terug naar het normale formaat. Dat niet alleen, maar er was geen enkele indicatie dat er ooit een kind in heeft gezeten. Waar ik altijd een behoorlijk complex heb gehad voor mijn buik, ben ik nu heel blij met mijn buik en zou ik bijna vol trots in bikini over het strand kunnen lopen.

Doodsangst voor de bevalling

Over de geboorte heb ik echt in angst gezeten. Ik was doodsbang voor de pijn en ik kon me niet voorstellen dat ik met mijn kracht een kind eruit kon persen. Door mijn aangeboren hartafwijking werd ik in mijn bevalling ondersteund met veel medische interventies. Direct een ruggenprik en het kindje werd gehaald met een vacuumpomp. Hoewel ik zoveel angst had vond ik het jammer dat ik het niet mee zou maken. Ik had de arts zover kunnen krijgen de ruggenprik op verzoek te plaatsen, maar de bevalling gebeurde dmv een vacuümpomp. Gelukkig kreeg ik snel mijn tweede kans en bij nummer twee ging het, ondanks de ruggenprik, op geheel natuurlijke wijze. Ik kan er nog van nagenieten.

Ik word een strenge moeder

In het 9 maanden boek schreef ik op dat ik dacht een strenge, consequente en gestructureerde moeder te worden. In mijn werk in de gehandicaptenzorg ben ik altijd zeer consequent en gebeuren er (in mijn gezichtsveld) geen dingen die niet mogen. Thuis gaat het er iets anders aan toe. Ik ben een stuk makkelijker en veel minder streng. Ik geef veel te makkelijk toe en de structuur is ook niet altijd even makkelijk aan te houden. Tja, voor je eigen kindje ben ik toch net iets minder streng blijkbaar.

Ik bak iedere week koekjes

Het perfecte plaatje van een moeder schets bij mij zo’n heerlijke jaren 50 moeder, die wekelijks koekjes of een ander baksel klaar heeft staan op de vrijdagmiddag als de kinderen uit school komen. Ik vind bakken heerlijk en deed het dan ook met enige regelmaat. Maar eehh… sinds ik kinderen heb is daar toch echt geen tijd meer voor. De koekjes zijn veranderd in snoepjes (waarvan ik zelf de zak bijna leeg eet) en de baksels komen hooguit met verjaardagen de oven uit rollen. Ik denk toch dat de uren in de jaren 50 langer duurde en de moeders toen meer tijd hadden.

Ik kan nooit meer iets onthouden

In het eerste trimester begon het al. Ik vergat echt alles. Hoe verder de zwangerschap voorderde, hoe vergeetachtiger ik werd. Van een zwangerschap zeggen ze dat het 9 maanden op en 9 maanden af is. Laat ik nu net 9 maanden na de eerste bevalling zwanger zijn van de tweede. Het hele feest begon dus weer opnieuw en ik begon langzaam te geloven dat mijn zwangerschapsdementie over was gegaan in chronische mamadementie.

zwangerschapsdementie.JPG

Gelukkig is mijn hoofd redelijk opgeklaard. Rond de 10e maand na de bevalling leken de dingen weer beter te blijven hangen en gelukkig klaarde mijn zwangerschapsdementie op. Ik kan tegenwoordig zelfs namen goed onthouden, maar ik haal nog altijd de namen van de jongens door elkaar.

Waarvan was jij overtuigd, wat toch heel anders bleek te zijn?

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge