Dit weerhoudt mij van sporten

Het is een feit. Ik moet weer gaan sporten. Het zijn niet de kilo’s die in de weg zitten, maar een onvergetelijk out-of-shape lichaam. Ik krijg al spierpijn als ik twee squats doe (helaas niet overdreven). Ik ben eigenlijk altijd moe en ik weet uit ervaring dat ik me veel beter ga voelen als ik weer ga sporten. Ik heb al vaak gedacht weer met sporten te beginnen, maar het lukt gewoon niet. Ik verschuil me achter een aantal smoesjes en uiteindelijk heb ik weer een dag niets gedaan. Dit zijn mijn 5 ultieme redenen.

Ik ben al zo moe

Tja, met stipt op één is het de moeheid die mij weerhoudt van sporten. Ik ben al blij als ik de dag overleef zonder te knikkerbollen rond het avondeten en de kinderen nog normaal naar bed kan krijgen. Mijn sportschoenen aantrekken en even actief doen klinkt eerder als een marteling dan een ontspanning. Door de moeheid is de drempel enorm hoog.

Bang voor spierpijn

Het is niet overdreven. Een paar weken terug liep ik als Cowboy Billy rond, na twee squats. Mijn spieren zijn niet meer gewend dan het tillen van mijn kinderen (en soms is dat al teveel). En waar een normaal mens blij is met spierpijn, onder het mom van ‘dan voel ik dat ik wat heb gedaan’, is spierpijn mijn downfall. Ik ben er direct door gevloerd. Ik slik paracetamol om de dag door te komen en drink liters koffie in de hoop dat het sneller over gaat (ooit ergens iets over gelezen, maar geen idee of het klopt). Nee, spierpijn is niet mijn ding.

Onregelmatig werken

Door onregelmatig werken is het lastig om structuur in mijn sportschema in te bouwen. Ik ben vaak de avonden weg, terwijl dit juist de mooie momenten zijn om even de benen te strekken. Juist door de structuur erin te houden wordt het sporten leuker en gaat het makkelijker. Hoe langer er tussen de sessies zit, hoe moeilijker wordt het om iets op te bouwen. En vooral als er dan opeens twee weken tussen zitten. Als ik veel heb gewerkt en weinig heb gesport voelt het alsof ik weer bij nul moet beginnen.

Ik kan geen gewoon trainingsprogramma volgen

Er zijn vele leuke trainingsprogramma’s die te volgen zijn. Je hebt hartloop-podcasts of do-it-yourself bodyshaping programma’s. Met mijn hartafwijking kan ik de meeste van deze programma’s niet volgen. Ik vind hardlopen heerlijk, maar de opbouw gaat bij mij vele malen langzamer. Ooit heb ik mijn eigen programma gemaakt en met veel doorzettingsvermogen haalde ik de 5 kilometer. Maar zo’n leuk programma, waar ik een klein beetje externe motivatie vandaan kan halen, zit er helaas niet in.

I’m a master at procrastination

En eigenlijk is dit de grootste boosdoener. Ik stel alles uit tot het laatste moment. En als ik om 10u eindelijk de belangrijke dingen heb gedaan is er geen tijd meer over om te gaan sporten.

Tja, als ik me hier allemaal toch overheen kan zetten. Ik weet dat ik sporten heel leuk vind, als het tempo er eenmaal in zit! Ik vind het een uitdaging net een stukje sneller te kunnen, steeds wat beter te worden en zo’n rondje hardlopen geeft me mentale ontspanning. Toch zijn het bovenstaande gedachtes die me onterecht weerhouden om de sportschoenen aan te trekken. En hoe langer ik het uitstel, hoe hoger de drempel wordt.

Hoe zorg jij dat de drempel laag blijft?

2 Comments

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge