En toen zaten de broertjes bij elkaar in de klas (psz)

Mijn jongens schelen 1,5 jaar met elkaar en dat betekent dat de jongste samen met zijn grote broer naar de peuterspeelzaal mocht. Ik besloot om Owen te laten starten in de klas van zijn broer. Zo zou hij houvast hebben en misschien geen angsten hebben om naar school te gaan. Hij had al zo vaak gehuild als ik hem meenam naar huis. Hij wilde bij zijn broer blijven en blijven spelen. Hoe het verder heeft uitgepakt lees je hier.

Samen in de klas

Het begon zo goed

Owen gaat nu 2 maanden naar school. Zijn eerste ochtend was een feest! Ik bleef in de klas voor een gesprekje met de juf, maar hij zag mij eigenlijk niet eens staan. Hij vond het heerlijk dat hij eindelijk met al dat speelgoed mocht spelen. Het uur erna, dat ik weg was, heeft hij rustig verder gespeeld. Ook de keren erna ging het goed, maar na twee weken kwam er een omslag.

De verhalen van de juf waren positief, op 1 klein puntje. De jongens hebben flink ruzie gehad. Owen deed iets wat niet mocht van Morris met alle gevolgen van dien. De jongens vlogen elkaar niet alleen thuis in de haren, maar nu ook op school.

Tranen met tuiten

Waarvoor ik Owen wilde laten starten in de klas van zijn broer, was omdat Morris zoveel moeite heeft gehad met deze verandering. Toen hij eenmaal besefte dat hij een paar uur ‘achtergelaten’ werd op school was er opeens niets meer aan. Wat heeft die jongen een hoop tranen gelaten.

Ook bij Owen heeft het besef even op zich laten wachten, maar toen was het voor hem ook niet leuk meer. Waar ik hem de week ervoor nog vrolijk achter liet, moest de juf die ene keer mijn kind mij van mij los rukken en moest ik mijn mormeltje huilend achter laten. ‘Het komt wel goed’ sprak ik mezelf toe, maar het kwam niet goed. De juf belde na een uur of ik hem op kon halen. Zelfs zijn grote broer kon hem niet meer troosten.

Ook de keren erna wilde hij niet naar school. Hij vond het eng. Om precies te zijn, hij vond de juf eng. Begrijp ik ook wel, als zij diegene is die ervoor zorgt dat je weg moet bij je moeder (in de ogen van een kind dan). Toch hebben we voet bij stuk gehouden en brachten we hem iedere week weer naar school. Hij vond het tenslotte enorm leuk als hij eenmaal was uitgehuild.

Zijn eigen klas

Na 1,5 maand mocht hij een tweede ochtend op school komen. Een dag zonder zijn broer. Ook deze ochtend begon met tranen, maar gelukkig waren de tranen snel gedroogd. Hij heeft een heerlijke ochtend gehad. Na de tranen was er geen enkele angst bij hem te bekennen en zonder broer werd er ook geen ruzie gemaakt. Zo’n ochtend alleen op de peuterspeelzaal was eigenlijk heerlijk.

Een week geleden heeft hij zijn laatste ochtend met zijn broer op de peuterspeelzaal gehad. Zijn broer mag naar groep 1. Nu is de klas alleen van Owen. Hij mag hier zijn eigen ik ontwikkelen. En ik twijfel of ik hem niet direct naar zijn eigen klas had moeten doen. Hij heeft tenslotte net zo hard gehuild en had in de klas alleen maar last van zijn grote broer. De tijd terugdraaien kunnen we niet, maar ik ben blij dat de jongens niet lang bij elkaar in de klas hebben gezeten. Ze hebben nu hun eigen ruimte in hun eigen klas.

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge