Hoe al mijn idealen die niet uitkwam en in één kast passen.

Voor ik aan het moederschap begonnen was had ik een aantal idealen. Voor mij was het duidelijk wat voor moeder ik zou worden. Mijn kinderen zouden de vrijheid krijgen om dingen te ontdekken en ik zou ze de structuur in hun dagelijks leven bieden. Daarnaast worden er vanaf de eerste hapjes zelfgemaakte maaltijden op tafel gezet en wordt er gezellig, met het hele gezin aan tafel gegeten.

Tot zover gaat het nog redelijk. Ik laat de oudste al vaak lekker z’n gang gaan. En de glinstering in de ogen van de kleinste, als hij z’n broer ziet ravotten, zie ik dat hij ook binnen de kortste keren z’n grote broer gaan volgen. Mijn man en ik proberen zoveel mogelijk structuur voor de jongens neer te zetten en hoewel we soms een kant en klare pizza de oven in gooien, staat er vaak een gezonde, zelfgemaakte maaltijden op de gedekte tafel.

Eyesore

Toch is er een eyesore in de huiskamer die precies weergeeft hoe ik het niet voor ogen zag. Ik kan hier een hele lijst van principes opnoemen die in deze kast worden weergegeven.kast3

  • Mijn huis wordt niet aangepast aan de kinderen. Zij moeten leren hiermee om te gaan
  • Alleen houte speelgoed. Plastic doen we niet aan
  • Niet alleen maar auto’s. De jongens moeten ook met niet jongens gericht speelgoed spelen.
  • Speelgoed moet netjes opgeborgen zijn, zodat het niet altijd in het zicht is.

En toch zie je dat dit niet goed gelukt is. Dit is mijn realiteit en eigenlijk heb ik me er bij neergelegd. Hoewel het op het eerste gezicht geen grote en heftige idealen zijn, waren ze voor dit gezin toch iets te hoog gegrepen.

Hoe kon me dit gebeuren

Mijn jongen blijkt een grotere onderzoeker te zijn dan andere kinderen in mijn omgeving. Als ik met andere moeders praat hoor ik vaak “ooh, dat deden die van mij nooit”. Eerst dacht ik dat ik te makkelijk was omdat ik geen zin had om hem steeds te moeten corrigeren. Nu zie ik dat de onderzoeksdrang van m’n zoon veel groter is dan tegenaan te corrigeren is. Door hem steeds weg te halen bij dingen waar hij niet aan zou mogen zitten zou ik hem juist beperken.

Geen plastic heb ik al snel laten varen. Heb je gezien hoe duur al dat houte speelgoed is? En ook is de keuze veel kleiner. We zouden dan maar 4 auto’s hebben.
En dat brengt me op het volgende punt. Auto’s! Meneer is dol op auto’s. “Mama mooi auto?” roept hij als hij z’n favoriete auto niet kan vinden en ik moet helpen zoeken. Probleem is dat ze allemaal favoriet zijn en ik dus elk autootje moet laten zien. Waar de liefde voor auto’s vandaan komt weet ik niet. Hij was veel bij m’n zus en ouders, waar veel meisjesspeelgoed te vinden is. Toch pikte hij feilloos de autootjes er tussenuit of iets dat erop leek. Al snel besefte ik dat ik er veel beter aan deed om een leuke simpele plastic, felgekleurde auto te kopen dan hem iets te geven wat in mijn ogen mooi is. Maar zeg nou zelf, zo’n kiepauto is toch schitterend!

 

ps de cars tas zit vol auto’s
kiepauto en vrachtauto zijn wel een van de favorieten

Speelgoed uit beeld

Het laatste punt hoop ik ooit nog eens te verwezelijken. Het speelgoed niet in beeld. Het liefst wil ik ’s avonds een kastje dicht doen en een vt-woon magazine huiskamer hebben. Dat we de boekenkast hebben omgetoverd tot speelkast heeft te maken met die grijpgrage handjes. Waar ooit grote, dure studieboeken stonden, staan nu de plastic auto’s. Als daar chocoladehandjes langs gaan is het niet zo erg. Ik heb de goede intentie om deurtjes voor dit deel van de kast te plaatsten en dat gaan we dus doen als we er tijd voor hebben. Wie weet dat ik volgend jaar aan dit klusje begin.

Welke idealen heb jij laten varen?

4 Comments

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge