Jaarlijkse controle Cardioloog – Wegwijs door het nieuwe Erasmus MC

Mijn hartafwijking vraagt om een jaarlijkse controle. Ieder jaar word er even een hartfilmpje (ECG) gemaakt en kijkt de cardioloog of alles nog in orde is. Gister stond deze ook weer op de planning. Ik wilde graag van de arts weten of het na mijn zwangerschappen nog allemaal in orde is. Een zwangerschap is toch een aanslag op je lichaam en dus je hart en mijn conditie is niet meer wat het is geweest. Verder is het een routineklus. Zo routinematig dat ik er verder helemaal niet bij stil stond en het bijna vergeten was.

Na een paar drukke dagen had ik behoefte aan rust. Nog spierpijn van het sjouwen van een peuter en het werken in de tuin had ik zin in een dagje zittende activiteiten. Alleen een uurtje strand stond op de planning. Dit was een verzoekje van mijn peuter.

Een Whatsappje strooide roet in het eten. ‘Hoelaat ben je hier’ schreef mijn man vanuit het ziekenhuis, waar ik een anderhalf uur later werd verwacht. In eerste instantie dacht ik dat het voor iemand anders bedoeld was, tot ik besefte welke datum het was. Shit, ik heb een afspraak bij de cardio. De jongens lopen nog in hun zomeroutfit (alleen en luier), de was moet nog opgehangen worden en ik ben nog koos make-up loos. In een Olymisch record had ik alles klaar en was ik op weg richting Rotterdam.

Nieuw ziekenhuis

Het nieuwe gedeelte van het Erasmus is net geopend. ‘Wij adviseren u om een half uur voor de afspraak te komen in verband met de verwachtte drukte’ werd mij in de brief verteld. Parkeren zal wel een drama zijn en dat nieuwe aanmelden zal ook wat vertraging opleveren. Gelukkig was ik uiteindelijk mooi op tijd en had ik ditect een parkeerplekje. Mijn man, die tijdelijk in het Erasmus werkt, wist precies waar ik me aan moest melden. Ik speciaal mijn ID-kaart meegenomen hiervoor, maar dit kan dus ook met je rijbewijs. Wonder boven wonder zat ik ruim op tijd te wachten voor de ECG en de echo. Zoveel bombarie over dat nieuwe aanmelden, terwijl het eigenlijk heel simpel en snel is.

De aanmeldzuilen is zelfs door kinderen te snappen. ‘Scan hier je QR-code mama!’

Dokter, vertel eens even!

Een arts in opleiding kan als voordeel hebben dat alles extra goed wordt uitgelegd. Dit keer was het wel iets te goed. De grote uitleg over een hobbel op mijn ECG is dan ook echt niet aangekomen.

Een paar beelden van de echo kreeg ik te zien. Het blijft indrukwekkend, al zegt dit me natuurlijk ook weinig. Gewoon een hart dat afwijkt van een normaal hart. Hoe een normaal hart eruit ziet heb ik echter alleen gezien bij mijn zoontjes tijdens de 20 weken echo.

De arts in opleiding werd bijgestaan door een gespecialiseerd arts. Dr Witsenburg die mij ook nog heeft gezien in mijn kindertijd (hij was toen kindercardioloog). Hij gaf me een goede uitleg over de verwachting van de conditie van mijn hart. Er zal altijd een achteruitgang te verwachten zijn, maar pas rond mijn 50/60e levensjaar zal dit mógelijk grote gevolgen kunnen hebben. Voor nu zag alles er stabiel uit. Niets om me zorgen over te maken, geen medicatie of andere behandeling. Lekker doorgaan met hoe ik bezig ben.

Slechte conditie

Mijn hartfilmpje en echo mag dan een goed beeld geven, maar mijn conditie is de laatste tijd erg slecht. Hier kwam ik een tijd geleden achter toen ik met de jongens op de fiets sprong.

Lees ook >> Met mijn neus op de feiten. Deze hartpatiënt fietst niet meer zo snel

De grote vraag aan de dokter was het advies over sporten. Ik kan alles uit het dagelijksleven aan, maar iets intensiever gaat nu niet. Wat is het advies van de arts om hier aan te gaan werken?

Ik had verwacht een soort revalidatie advies te krijgen (conditieopbouw na de zwangerschap) of zo’n gezellig damesclubje met allemaal hartpatiënten. Nee, hier was ik te goed voor (best leuk om dat van je dokter te horen). Een simpele cardiofitness op de sportschool zou in mijn geval een goede manier zijn om mijn conditie op te bouwen. Heerlijk naar de sportschool. Stiekem ben ik daar heel blij mee en stiekem vind ik de sportschool heel leuk. Dit wordt weer de crosstrainer, loopband onveilig maken.

Daktuin

Na alle afspraken en een hoognodige lunch liet mijn man nog een nieuwe feature van het ziekenhuis zien. De daktuin. Een tuin op de 8e verdieping van het ziekenhuis. De aanleg zou klauwen met geld gekost hebben, maar dan heb je ook wat. Een schitterende tuin met helmgras en fruitbomen. Het is er een oase van rust dat menig bezoeker van het ziekenhuis goed kan gebruiken. Even geen gedoe van het ziekenhuis, geen herrie van de stad en gewoon een klein stukje natuur. Echt een oase van rust. En zelfs als je na een simpele controle daar even langswipt ga je weer ontspannen naar huis.

Ik ging na het bezoeken van de tuin ook weer op huis aan. Om erna met de jongens naar heg grote strand te gaan. Want als je iets beloofd moet je dat natuurlijk doen. Of je nou een ziekenhuisafspraak vergeten bent of niet. En wat mijn zoon nog in de auto vroeg ‘mama, ben je niet ziek?’ Kon ik nu gelukkig beantwoorden met

‘Met mama gaat het super goed!’

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge