Lieve Morris, – Een brief aan mijn peuter

Al jaren wil ik een brief schrijven aan mijn oudste zoon, maar wat zeg je allemaal tegen je eigen kind. Nu is mijn oudste zoon drie jaar… Dat is even slikken. Mijn kleine mannetje begint echt al groot te worden. Ter ere van zijn 3e verjaardag heb ik eindelijk de brief afgeschreven. Dit is mijn brief aan mijn oudste zoon.

Lieve morris,

3 jaar geleden maakte jij mij voor het eerst moeder. Op de vroege ochtend van 6 juni kwam jij ter wereld. Opeens had ik een heel klein mannetje om voor te zorgen. Wat was het bijzonder om zo’n klein, maar toch zo’n stoer mannetje in mijn armen te houden. Opeens was ik een moeder. Moeder van jou.

Wat voor moeder ik zou worden kon ik me moeilijk voorstellen. Zal ik een zorgzame moeder zijn en word ik streng? Al snel merkte ik dat ik als moeder gevormd werd door mijn kind en niet andersom. Je was een klein mannetje, maar je hebt een enorme sterke wil. Ik had me eraan aan te passen. Mijn kleine rauwdouwer.

Het was al snel duidelijk dat jij de wereld wilde ontdekken. Waar jij heen wil, daar ga je heen. Je laat je niet kennen door opstakels. Zelfs niet de wijze levenslessen van je moeder. Nog vaak ga je dwars door me heen, omdat je iets zelf wil proberen. En vaak lukt het dan ook. Waar een wil is, is een weg.

Grote broer

Met anderhalf jaar werd je opeens een grote broer. Ik vind het nog raar om te zeggen dat mijn kleine mannetje een grote broer is. Je was nog zo jong en zo klein. In het begin vond je het een beetje eng, maar al snel vond je je broertje helemaal geweldig. Je kan zo lief en zorgzaam zijn voor hem, al is het nog een beetje zoeken hoe jullie samen moeten spelen en dingen moeten delen. Ook je broer gebruiken als stoeltje of opstapje moeten we snel af zien te leren. Maar als kleine Owen huilt breng jij hem lief een speentje of zijn aapje.

Ik vond het gek me als mama te moeten opsplitsen. De eerste anderhalf jaar, waarin jij ons enige kind was, waren erg bijzonder. Ik maakte veel uitstapjes met je en als papa thuis kwam kreeg je vol de aandacht. Met een broertje erbij zou die aandacht verdeeld moeten worden. Gelukkig weet jij wel te vertellen bij wie je wil zitten. Klein papaskindje dat je bent, kan je altijd goed vertellen dat Owen naar mama moet. Maar als mama je alleen voor zich heeft ben je weer echt mama d’r vent.

Lees ook >> Twee broertjes – Hoe doen ze het samen

Drie jaar

Vandaag word je drie jaar. Ik kan het me nog zo voor de geest halen dat je als klein mannetje in mijn armen lag. Nu ben je zo’n grote jongen die al heel veel praatjes heeft. De zin ‘wat gaat het snel’ heb ik de laatste drie jaar dan ook vaak uitgesproken.

Ik vind het bijzonder te zien hoe jij je ontwikkelt. Vanaf het moment dat je leerde praten kon ik het niet meer bijhouden. Het ene na het andere woord kon je zeggen en tegenwoordig vertel je hele verhalen.

Maar je blijft nog steeds mijn kleine mannetje. Die ik moet beschermen op de momenten dat je het eng vindt. Je kruipt dan helemaal in mijn armen en laat me de eerste tien minuten niet los. Je hebt mama nodig om je over de drempel te krijgen. Iedere ochtend weer als je naar de peuterspeelzaal gaat. Telkens als je iets nieuws of spannends moet doen ben je liever dicht in de buurt van papa of mama.

Lieve Morris. Ik zal je altijd zijn waar je mama nodig bent. Of je nu een klein baby’tje bent, een jongen van 3 of een grote vent. Mama zal je knuffelen op de momenten dat je het eng vind en je over elke drempel heen helpen die er voor je voeten komt.

Een dag speciaal voor jou

Vandaag gaan we er met papa en je broertje op uit. Een dagje dat je vol de aandacht krijgt. Vandaag ben je jarig. Het feest is al geweest. Gelukkig maar, want jij vind dat veel te spannend. De cadeaus zijn leuk maar al die visite vond je teveel. Vandaag staat in het teken van spelen. Vandaag staat in het teken van jou!

Lieve Morris, ik hou van jou!

2 Comments

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge