Mijn peuter eet groente – Hoe hebben we hem zover gekregen?

Dat peuters niet goed eten is een gegeven. Vooral groentes is moeilijk voor de kleintjes om weg te krijgen. Ook wij (vooral ik) zitten met periodes met de handen in het haar, omdat mijn peuter nooit zijn boordje leeg eet. Laat staan dat hij de gezonde componenten van het bord aanraakt. Nu is hij 3,5 jaar en besef ik me opeens dat mijn kind eigenlijk best veel groentes eet. Hoe kan dat zo ontstaan en hoe hebben we het aangepakt?

peuter eet groente

Smaakervaring van peuters

Er is een goede verklaring waarom kinderen niet graag groentes eten. Van nature hebben we een natuurlijke afkeer tegen bittere smaken. De smaak die voor gevaar stond. Bittere planten en bloemen waren vaak giftig. Hoewel we nu weten dat veel planten met een bittere smaak niet giftig zijn, loopt onze smaak wat dat betreft nog iets achter in de ontwikkeling.

Waarom volwassenen wel van de smaak van broccoli kunnen houden en kinderen niet heeft te maken met de hoeveelheid smaakpapillen. Een volwassen persoon heeft op zijn tong 10.000 smaakpapillen. Een kind heeft er veel meer. Ook zitten deze smaakpapillen in de gehele mondholte en niet alleen op de tong.

Goede start

Wij hadden al snel met elkaar afgesproken dat we geen groot drama van het eten zouden maken. Onze kinderen zouden een gezonden associatie met eten moeten krijgen. Geen gezelligheidslabel eraan plakken of juist iets troostends. Het is geen vorm van beloning of afleiding, maar iets functioneels. Het avondeten moet het moment zijn dat het gezin bij elkaar komt en niet het moment dat er nog net even de laatste roosjes bloemkool naar binnen worden gepropt.

Proeven wordt beloond

We maken er nooit een punt van als de kinderen hun eten niet aanraken. Op het moment van het avondeten zijn de kinderen altijd erg moe. Sowieso vind ik het onnatuurlijk om een kind te gebieden te eten als het geen trek heeft. Kinderen hebben nog een natuurlijk verzadegingsgevoel die wij als volwassenen vaak zijn vergeten. Niet aandringen om te eten zorgt ervoor dat ze dit natuurlijk verzadigingsgevoel zoveel mogelijk behouden blijft.

Wel stimuleren wij de kinderen om alles te proeven. Wie alles van zijn bordje proeft mag een toetje. Een hap twee seconde in je mond houden, om het vervolgens weer uit te spugen is voldoende. Aan nieuwe smaken moet je wennen. Je moet sommige smaken soms wel 10 keer hebben geproefd voor je het lekker kan gaan vinden.

Geen drempel op groente of fruit

Als mijn kind om een appel van de fruitschaal vraagt of een tomaatje uit de koelkast pikt, dan kan en mag dit. Ik sta hem juist toe te juigen als hij iets gezonds wil. Ook in de winkel doen we niet moeilijk als één van de jongens om iets gezonds te snacken vraagt. Al hebben we een kilo wortels thuis liggen, als hij snoepworteltjes wil, ligt dat in onze kar.
Als mijn zoon iets wil proberen dan doen we dat. En als hij het vies vindt dan heeft hij het in ieder geval geprobeerd. Gelukkig komt het ook regelmatig voor dat hij het zelfgekozen product lekker vindt. En iets wat je zelf heb uitgezocht is sowieso veel lekkerder in de ogen van een kind.

Creatief

De periodes dat de kinderen alles naar binnen werken wordt afgewisseld met een kleine hongerstaking. Waarom ze periodes hebben dat ze minder eten weet ik niet. Misschien is het een groeiperiode die wat stiller ligt of dat ze vermoeider zijn door drukke dagen. Omdat mijn oudste knul niet heel stevig is gebouwd maak ik me snel zorgen als hij zijn avondeten een paar dagen niet heeft aangeraakt.

Het creatief aanbieden van eten, en dus ook de gezonde groentes, is altijd een uitkomst. Wij hebben daarom geen doperwtjes op het bord liggen, maar brulballen. Hoe meer ballen hij heeft gegeten, hoe harder hij kan brullen en hoe harder wij daar weer van schrikken. Zonder dat hij het door heeft, snoep hij zo zijn hele bord leeg. Ook maakte ik laatst Dinosaur Juice, naar een idee van Peppa Pig. Een groene smoothie met een berg spinazie.

>> Lees ook: Hoe mijn peuter weer goed ging eten

Volgens het voedingscentrum moet een kind per dag 75 gram groente eten. Ongeveer een tomaatje of één opscheplepel. Daar komt Morris nog lang niet aan, maar het begin is er. Of het aan onze aanpak ligt of dat mijn kind uit zichzelf groente was gaan eten blijft altijd de vraag. Wel denk ik dat dit voor mijn jongens de manier is om gezond eten interessant te houden en dat de jongens niet bij voorbaat al de hakken in het zand zetten. Vanavond zetten we weer iets lekkers en gezonds op tafel en misschien eet Morris zijn groente weer netjes op.

Heeft jouw kind de smaak van groente al te pakken?

 

error

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge