Mutsen op de Veluwe – Het stoffige imago van de thuisblijfmoeder

Je zal het ongetwijfeld langs hebben zien komen. De aflevering van Nieuwslicht op 13 mei over thuisblijfmoeders (of moeders met een parttime baan). Weer iemand die er iets over te zeggen heeft. In het programma komt duidelijk naar voren dat zelfs de overheid er iets over te zeggen heeft met de hogere belasting die gezinnen met eenverdieners wordt opgelegd. Er wordt een duidelijk imago geschept van de thuisblijfmoeder en de zin ‘mutsen op de veluwen’ zingt nog door mijn hoofd. Maar is de thuisblijfmoeder echt zo mutsig?

Als thuisblijfmoeder hoef je je tenslotte niet te verantwoorden tegenover een baas, je hoeft geen moeilijk vakjargon te gebruiken, deadlines te halen en moeilijke stukken te lezen of cursussen te volgen om op het gebied van je werk bij te blijven.

Thuisblijfmoeder

Het beeld dat we van de thuisblijfmoeder hebben is een moeder die het heeft over poepjes en groentjes in haar lieve muizenstemmetje. Ze veegt de hele dag toetjes en tafeltjes en het liefst knutselt ze de hele dag met de kinderen. De thuisblijfmoeder is simpel gekleed en heeft natuurlijk een kruisje om haar nek.

Gezellige theekransjes

Maar wat is er waar van dit beeld, wat ze ook in Nieuwslicht precies zo wisten neer te zetten? Natuurlijk zijn er moeders die de hele dag de babystem kunnen gebruiken, maar de gemiddelde moeder zal vaker haar kopstem moeten gebruiken dan te praten met liefkozende woorden. Ze zal vaker hard moeten optreden dan ze doet geloven. Geen gezellige theekransjes, maar er wordt wild gespeeld met dino’s en gezwaaid met stokken. Waar mijn werk allerlei regels had ingesteld om mij te beschermen, loop ik tegenwoordig liever als hockygoalie door het huis. Voor mij geen CAO die me beschermt tegen ongevallen. Nee, zelfs gehoorbescherming zit niet in het plan van de thuisblijfmoeder (en geloof me, het is nodig).

Mutsen op de Veluwe is er niets bij. Een boek lezen kom ik echt niet aan toe. Een trui breien moet ik al helemaal niet aan denken. Ik snap nu waarom mijn oma blind kon breien. Je kan geen seconden je ogen van je kinderen afhouden.

Sinds ik thuis ben heb ik het juist zwaarder. Niet even rustig een kopje koffie drinken met je collega’s of overleggen over een moeilijke situatie. Je staat er op dat moment alleen voor en je moet het maar op zien te lossen. Natuurlijk is papa er, maar na zijn werk pas. En dan word je niet afgelost, maar iemand die je eventjes kan helpen met de kinderen naar bed brengen. Gelukkig zijn de meeste mannen tegenwoordig een stuk meer hands-on dan vroeger.

Maar ook als de kinderen op bed liggen houdt jouw werk niet op. De hele dag kijk je al tegen die enorme berg was op die je al dagen eerder had willen wegwerken. Natuurlijk ben je daar niet aan toe gekomen. Vanavond dan maar eventjes een wasje vouwen. Je man en kinderen verdienen tenslotte ook een schone broek, al loop jij al een paar dagen in hetzelfde kloffie.

Je huis is je werk en je werk is je huis

Werk je vanuit huis, dan kan je je computer dicht klappen of de deur van je kantoor dicht doen als het je even teveel wordt. De kamerdeur van je kinderen dichttrekken heeft helaas geen zin. Hoe vaak hoor je niet van moeders dat ze altijd koude koffie drinken? Op het moment dat jij even denkt te kunnen ontspannen is er weer iemand gevallen of moet er iemand heel nodig poepen. Tja, hier wordt niet omheen gedraaid.

Maar wat nog het zwaarst is, is het gebrek aan erkenning. Ik moet zeggen dat ik nog niet direct van iemand heb gehoord dat ze er een negatieve mening over hebben, maar je hoeft maar kort op facebook te zoeken voor je een discussie tegenkomt waar de thuisblijfmoeder het flink te voorduren heeft. ‘Beetje lanterfanten met de kinderen. Wat is daar nou zwaar aan?’ Tja, als het over thuisblijfmoeders gaat worden de meningen niet gefiltert.

En nu verwacht ik geen lintje of een dikke pluim in mijn hol. Ik wil het liefst, net als de fulltime werkende moeders en de parttime werkende moeders dat mijn keuze wordt gerespecteerd. Dat ik geen stoffige huisvrouw ben, maar een moeder van twee stoere knullen. En of ik nu werk of niet, ik ben nog steeds dezelfde moeder.

Wat vind jij van het imago van de thuisblijfmoeder?

error
2 Comments

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge