De pil – Ik wil niet, maar toch doe ik het

Ik heb dit moment zo lang mogelijk proberen uit te stellen. Ik wilde er niet aan, maar eigenlijk is het iets onontkoombaars geworden. De terugkerende klachten die iedere maand weer om de hoek komen kijken zijn zo heftig, dat ze me voor een paar dagen vloeren. Uiteindelijk heb ik de keuze moeten maken om weer te beginnen met de pil, maar blij ben ik niet.

Op mijn 14 begon het hele feest. Ik raakte voor het eerst ongesteld en al snel kwamen ook de klachten. Niet veel later ben ik begonnen aan de pil om deze klachten te onderdrukken. Ruim 10 jaar heb ik de pil gebruikt in verschillende soorten en maten.

Na 10 jaar besloot ik dat ik er wel klaar mee was. Ik was het zat om iedere dag iets te moeten slikken en vergat dan ook vaak om de pil op tijd in te nemen. Na het stoppen met de pil ging er een wereld voor me open. De wereld van de hormonen. Blijkbaar zit je de hele maand in een soort schommeling van hormonen die ik daarvoor nooit eerder heb opgemerkt. Ik vond het geweldig om te voelen hoe een lichaam zich gedroeg zonder de onderdrukking van de pil.

Klachten begonnen weer

De klachten zijn er dus altijd geweest en na 10 jaar de pil te hebben gebruikt lag ik nu weer iedere maand krom van de pijn. Een pijnstillend pilletje deed gelukkig wonderen en na 2 dagen kon ik er weer tegenaan.

Mijn moeder zei altijd dat het na de eerste zwangerschap over zou gaan. Nu twee zwangerschappen verder en het is inderdaad anders, maar niet zoals mijn moeder me had beloofd. Het is alleen maar erger geworden. Maandelijks komen de klachten langzaam op gang, tot ik er in de nacht wakker van word. Met een hoge dosis ibuprofen kom ik de dag door. Het liefst kruip ik onder mijn dekentje of in een warm bad, maar met de kindjes gaat dat helaas niet. Bovenop de buikpijn voel ik me slap, warrig en krijg ik ook nog eens hartkloppingen.

Naast de menstruatiepijn heb ik sinds kort enorme last van ovulatiepijn. Dat de ibuprofen nog geen gaten in mijn maag heeft gebrand heb ik te danken aan manlief die er bij elke dosis een maagbeschermer tegenaan gooit.

waarom ik het niet wil

Een goede behandeling tegen menstruatie- en ovulatiepijn is de pil. Het werkt, ik weet dat het werkt en er staan geen zwangerschappen op de planning. En toch sta ik niet te springen om aan de pil te beginnen.

Hoewel ik er niets op tegen heb dat ik extra hormonen inneem, vind ik het erg fijn om te ervaren hoe je je hoort te voelen door de maand heen. Dat een pil dit weer gaat onderdrukken zou ik erg jammer vinden.

En ook het dagelijks slikken van de pil kijk ik erg tegenop. Ik ben er gewoon niet zo goed in en heb dus een wat zwaardere pil nodig, wat ik natuurlijk liever niet wil.

Alternatieven zijn een spiraaltje of een prikpil. Naast dat ik er enorm tegenop zou zien om een spiraaltje te laten plaatsen, heb ik van beide veel horrorverhalen gehoord en vooral van mensen uit mijn eigen familie. Van doorbraakbloedingen tot 3 maanden ongesteld zijn. Hier zit ik natuurlijk ook niet op te wachten.

Onverwachts zwanger

En nog een puntje waardoor ik het starten van de pil lastig vind is dat het een spontane zwangerschap niet meer mogelijk maakt. Met de kans van 0,3% om zwanger te raken is het min of meer uitgesloten dat we verrast zouden worden.

Onze eerste zoon was volledig gepland, maar onze tweede zoon was een verrassing. Niet dat we er zo onzorgvuldig ermee omgingen, maar deze kleine heeft de enige mogelijkheid met beide handen aangepakt.
Dat ik en mijn man anders denken over een derde kindje is geen geheim. Hier schreef ik al over in een eerder artikel. Ik wil graag een derde kindje, maar mijn man niet.
Het starten met de pil maakt de kans op een verrassing een stuk kleiner.

En toch ga ik het doen

Ondanks dat ik er enorm tegenop zie ga ik toch aan de pil beginnen. Een derde kindje moeten mijn man en ik beide achter staan en dus moeten we zien te voorkomen dat ik onverwachts zwanger raak. Zeker als we al zo onverwachts gezinsuitbreiding hebben gehad.

Het ‘anders voelen’ neem ik voor lief als het betekent dat ik niet een paar dagen per maand gevloerd ben van de pijn. Zolang ik geen heftige bijwerkingen krijg van de pil, zou ik er grof geld voor willen betalen om van die pijn af te zijn.

Implanon

De arts heeft mij bij het vorige bezoekje een aantal mogelijkheden voorgelegd. Naast de pil, prikpil en spiraaltje gaf hij aan dat er ook zoiets als een een hormoonimplantaat bestond. De Implanon. Een klein staafje dat je in je arm aanbrengt. Ik heb er bewust niet teveel over opgezocht en ben er gewoon voor gegaan.

Vanmorgen is hij gezet. Mijn arm doet er nog een beetje zeer van. Het feit dat ik niet weet wat de vervelende bijwerkingen zijn geeft me een beetje rust en ik hoop dat ik het over een tijd gewoon weer vergeten ben. De implanon gaat 3 jaar mee en ik ben dus hopelijk de komende tijd beschermd tegen de maandelijkse pijn.

Ik hoop dat ik niet teveel last ga krijgen van bijwerkingen en dat het een goede behandeling is tegen alle pijntjes die ik normaalgesproken door de maand heen heb.

Ik hou je op de hoogte!

One Comment

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge