Schuldgevoel als werkende moeder

Er zijn veel moeders die werken. Een werkende moeder is een positief rolmodel voor je kind, het stimuleert de zelfstandigheid van je kind en de moeder zelf is minder vatbaar voor depressie. Ik ben ook een werkende moeder, maar ik weet niet of ik de voordelen er nog wel van inzie.

Ik werk twintig uur in de week. Een halve werkweek en echt veel kan ik het niet noemen. Ik werk wisselende diensten, waardoor ik soms ook ’s avonds werk en soms in het weekend. Hierdoor is er voor deze dagen geen oppas nodig, omdat de kinderen dan bij papa kunnen blijven.

De oppas wordt verzorgd door familie. Mijn ouders zijn de voornaamste die de oppas verzorgen, maar daarnaast zijn er ook nog mijn schoonouders, zus en schoonzus die een enkele keer er voor de jongens zijn.

werk

Wisselende diensten

Doordat ik wisselende diensten draai kan het gebeuren dat ik in een week tijd meer dan 20 uur werk. Daartegenover staat ook dat ik een minder lange werkweek heb. In zo’n week kan ik mijn eigen ritme dan weer opbouwen en me storten op de jongens en het huishouden. Voor mijn diensten moet ik er erg vroeg uit of kan ik pas laat naar bed. Hierdoor ben ik moeier als ik moet werken, maar in een vrije week leef ik helemaal op. Uitgerust heb ik een ritme om m’n hele huis onder handen te nemen, maar daarnaast is er ook meer ruimte om dingen te ondernemen met de jongens.

Vooral aan de oudste merk ik dat hij fijn vindt als ik veel thuis ben. Niet alleen vindt hij het leuk om dingen te doen (wel kind niet), maar hij vindt de structuur ook heerlijk. Hij is in zo’n week een stuk liever en trekt opeens een stuk meer naar mij toe. Hij komt naar me toe om te knuffelen en komt gezellig op schoot zitten. Hij is minder baldadig en kan zelfs een beetje luisteren.

werk02

Huilerige kinderen

Het tegenovergestelde is het geval als ik in een drukke week zit. Zo heb ik afgelopen week 4 dagen gewerkt, waarvan ook nog een hele dag onderweg, omdat ik een bijeenkomst had op 2 uur rijden afstand. De oudste is niet meer te houden en de jongste is erg huilerig. De jongste krijgt tandjes, dus daar kan het ook mee te maken hebben. Maar het gedrag van de oudste is geheel toe te schrijven aan het feit dat hij van hot naar her wordt gesleept en er geen structuur zit in zijn dagritme.

Ik voel me regelmatig schuldig naar mijn gezin toe dat ik werk. Mijn gezin is mijn nummer één en als ik de mogelijkheid zou hebben, zou ik me daar 100% voor willen inzetten. Ik zou voor mijn kinderen zo graag meer rust en regelmaat willen creeeren, maar ook voor mijn man zou ik het fijn vinden als hij thuis komt in een huis waar alles zijn gang gaat. Dat hij nu na een lange werkdag de kinderen op moet halen bij de oppas, ze snel naar bed moet brengen (vaak hebben ze bij de oppas gegeten) en dan pas zelf aan z’n prakkie kan beginnen lijkt me niet de leukste manier om thuis te komen. Zelf mis ik de avondjes gezelligheid met manlief, omdat ik vaak een avonddienst heb.

Ik ben benieuwd hoe het bij jouw thuis gaat. Werk je of ben je thuisblijfmoeder. Hoe kijk je er tegenaan?

Zou je het anders willen of zou je niets willen veranderen aan de situatie?

2 Comments

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge