Tropenjaren – Het leven van een moeder met twee onder drie

Terwijl ik dit typ zit ik op mijn zolderkamertje. Papa is beneden met de kinderen. Het zijn de sporadische momenten dat ik me even rustig op mijn eigen taken kan concentreren en vaak worden deze momenten gebruikt om te bloggen en mailtjes versturen. Toch prikt in mijn mijn rug de berg wasgoed die op datzelfde zolderkamertje op mij ligt te wachten om gevouwen te worden.

Een aantal maanden geleden had ik nog verwacht dat ik zeeën van tijd over zou hebben wanneer ik niet meer zou werken. Ik zou tijd over hebben om mijn huis op te ruimen, achterstallig onderhoud te doen, bloggen en van alles en nog wat. De lijst met taken om te doen werd langzaam aan steeds langer. ‘Straks als ik niet meer werk ga ik dat eens rustig uitzoeken’.

De afgelopen tijd heb ik weinig diensten gehad. Ik heb dus al een beetje aan het fulltime moederschap kunnen proeven. Wat blijkt! Ik heb minder tijd over dan hiervoor. Mijn huis is onploft, overal ligt wasgoed en speelgoed, ik kom er niet aan toe om een gezonde maaltijd op tafel en laten we het maar niet hebben over het bloggen.

Prioriteiten stellen

Ik heb al een paar keer het internet afgezocht,voor tips om alles goed te managen …. terwijl ik uitgetelt in mijn bed lig. Dat is het enige moment dat ik nog rustig kan lezen. Prioriteiten stellen, time management en niet multitasken is hetgeen wat ik ervan geleerd heb. Ik maak nog dagelijks een lijstje van dingen die ik wil doen, maar na het proberen te organiseren van de was, loopt het al spaak. Zodra ik boven ben, breken de kinderen de boel beneden af.

De prioriteit ligt natuurlijk bij mijn kinderen, maar soms moet dat een beetje opgeschoven worden. Een huishouden van Jan Steen vind ik tot op zekere hoogte acceptabel, maar als er geen broeken meer in de kast liggen moet er toch echt wat gedaan worden.

Ik heb er al een paar keer over gedacht om het bloggen weer wat rustiger aan te doen. Twee artikelen per week en geen weekoverzicht, maar het bloggen geeft mij zoveel voldoening en het weekoverzichtje vind ik zelf heerlijk om te maken. Het zijn ook mijn herinnering voor later. Ook hier ligt dus de prioriteit, al is het maar om mijn sanity te bewaren.

Tropenjaren

Dat de eerste jaren met twee jonge kinderen tropenjaren zouden worden, is mij altijd al verteld. Het is iets waar ik me op heb voorbereid en tot nu toe is het me eerlijk gezegd meegevallen. Nu begint het echter op een punt te komen dat ik het echt even niet meer weet te managen. Het is zoiets waarvan ik weet dat het een fase is. Mijn jongste zoon is erg aan het ondekken en aan het uitproberen. Hier speelt zijn grote broer weer op in, door dezelfde streken (die hij al jaren is verleerd) uit te halen als zijn kleine broertje. Ik heb letterlijk handen tekort op ze op hun plek te houden.

Hoe vaak ik niet zeg dat ik ze achter het behang wil plakken…. maar goed. Het is een fase, het is een fase, het is een fase. Over een paar jaar zal ik met liefde terugdenken aan deze tijd. Genieten aan de gedachte dat de jongens van de streken van de jongens.
Ik hoop alleen dat die streken van de jongens niet tot blijvende schade zullen lijden.

Wat waren jouw zwaarste momenten als moeder?

Volg mij op Instagram als je benieuwd bent naar de wilde streken van mijn jongens!

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge