Vliegen met de kinderen – Mijn angsten

Deze winter stappen wij voor het eerst met de kinderen in een vliegtuig. Met een vakantie naar Zweden ontkom je er eigenlijk niet aan. Maar vliegen met de kinderen heb ik zo lang mogelijk proberen te ontwijken. Niet dat ik denk dat de kinderen het niet leuk vinden, maar omdat ikzelf zo enorm bang ben. Dit is waarom ik niet uitkijk naar het vliegen met de kinderen.

vliegen met kinderen

Ik til me een breuk

Ik vind het altijd een hoop gedoe op het vliegveld. Je loopt van hot naar her en bent uren bezig voor je eindelijk op het vliegveld zit. Ook heb je altijd allerlei spullen bij je. Je hebt natuurlijk je tas, met daarin de nodige zooi en ook heb je nog eens een trui en een jas over je arm hangen. Het liefst heb je nog wat te drinken of te snoepen bij je en en voor je het weet heb je een paar kilo aan spullen om te sjouwen. Tel daar de zooi van de kinderen bij op en je tilt je een lichte hernia. Met welke handen moet ik nu eigenlijk mijn kinderen optillen als zij niet meer willen lopen?

Lees ook >> Kamperen met een baby

Zitten ze wel stil?

Voor onze eerste keer vliegen met de kinderen hebben we er rekening mee gehouden dat we niet te ver gaan. We gaan niet de halve wereld rond, maar ook een vlucht naar Zweden kost natuurlijk een aantal vluchtuurtjes. En dan heb je al een hele tijd op het vliegveld rondgehangen. Mijn kinderen zullen dan al aan hun tax ‘rustig blijven’ hebben bereikt. Hoe ga ik ze tijdens de vlucht rustig houden?

Kind kwijt op het vliegveld

Mijn allergrootste angst is dat ik mijn kinderen kwijt raak. Zo’n groot vliegveld met alle gates en zoveel mensen. Ik raak er zelf al snel verdwaald. Wat als ik mijn kind uit het oog verlies of dat de jongens iets spectaculairs zien en tussen de drukte opeens van me wegglippen.
De eerste keer dat ik het nut van een tuigje in zag was op het vliegveld. Ik denk dat ik dit keer mijn beide kinderen een tuigje om doe én op de arm neem. Lekker dubbelop en boven op alle zooi. Zo bang ben ik dat ik de jongens kwijt raak op het vliegveld.

Lees ook >> Ik ben een tuigje moeder en ik schaam me er niet (meer) voor

Achteraf zal het heus allemaal wel meevallen. Tenminste, dat is wat ik mezelf probeer in te praten. Ik hoop dat ik het achteraf nog steeds kan zeggen. Laat me in de comments weten hoe jouw eerste keer vliegen met de kinderen was.

4 Comments

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge