Waarom ik nooit wat weggooi

‘Ik ga binnenkort het speelgoed van de kinderen eens grondig uitzoeken!’ zei mijn man laatst tegen mij. Het is hoog nodig, want de lades met speelgoed puilen uit. Iedere avond is het weer stoeien om al het speelgoed netjes weg te werken in de lades. Er liggen heel wat dingen tussen het speelgoed waar de jongens allang niet meer mee spelen. Het kan dus makkelijk uitgezocht worden, om de boel eens op te schonen.

Speelgoed kan ik niet weggooien

Toch weerhoudt mij iets om de bezem erdoor te halen en een grote hoeveelheid speelgoed weg te gooien. En het is niet alleen speelgoed wat ik niet kan weggooien. Eigenlijk kan ik niets weggooien en dit is mijn reden.

Lees ook >> 5 dingen die ik nooit had verwacht

Hoarderfamilie

Wie wat bewaart, die heeft wat. Dat is de lijfspreuk van mijn vader. Elk leeg hoekje in huis wordt opgevult door spullen. Soms overbodige spullen (4 printers is echt niet nodig), soms hele handige dingen. Mijn ouders zijn hoarders. Niet het type hoarder dat bedolven raakt onder zijn eigen rommel, maar twee mensen met lichte verzameldrank en een weggooibeperking. Het is allemaal schoon en je kan makkelijk door het huis lopen, maar het hoarden zit erin. En dus ook bij mij.

‘Mama, waar is graafmachine?’

Nooit ben ik goed geweest in het weggooien van spullen. Ik heb wat spullen verzameld waar ze niet meer mee spelen, maar het heeft de prullenbak nog niet bereikt. Ik heb 1 keer wat weggegooid. De grote graafmachine van mijn zoon. Hij was er dol op en heeft hem helemaal kapot gespeeld. Op het laatst had hij er grote moeite mee dat hij steeds uit elkaar viel. In overleg heb ik toen met hem de graafmachine weggegooid. Hij mocht met de garbadgetruck mee(ja, hij zegt het altijd in het engels). Hij vond het op dat moment prima. Maar ooh, de hoeveelheid tranen die weken erna nog vloeide van het gemis van de graafmachine heeft mijn angst om iets weg te gooien alleen maar erger gemaakt.

Maar het is nog goed

Als iets niet kapot is, vind ik het zonde om weg te gooien. We zijn van een weggooi cultuur, maar ik heb al die spullen met mijn zuurverdiende geld gekocht. De aankoop van mijn eerste salaris staat nog steeds te verstoffen op zolder. Als de jongens oud genoeg zijn kunnen zij hem hebben. De hoeveelheid spullen die we weggooien, terwijl we er zo hard voor moeten werken vind ik zo iets kroms. Ik bewaar mijn spullen liever en laat ze verstoffen, dan dat ik meedoe aan de weggooi cultuur.

Geen zin in marktplaats

Natuurlijk kan ik mijn spullen verkopen en er een ander blij mee maken. De ervaringen die ik hoor van andere van Marktplaats is echter niet al te positief. Ook kost het aardig wat energie, terwijl ik die energie liever voor andere dingen wil gebruiken. Het verkopen van mijn spullen zou de oplossing zijn, als ik het zelf maar niet hoef te doen.

Een enkele keer is het me gelukt om spullen naar de kringloopwinkel te brengen of kleding te deponeren in de bak van Max. Babykleding zoek ik soms uit om in de bak van stichting babyspullen te gaan. Toch zit ik nog met een berg spullen die ik niet weg kan doen. Ik krijg er de kriebels al van als ik de boel uit moet zoeken. Manlief wil me er maar al te graag mee helpen, maar de hoarder in mij houdt het tegen.

Nu de kinderen echt wat ouder worden moet ik er echter aan geloven. Het kinderspeelgoed en babyspullen moeten uitgezocht worden. Ik heb er niets aan en langzaam beginnen ook mijn hoekjes vol te worden.

Kan jij makkelijk iets weggooien?

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge