Weekly Diary #28 – ziek, buikpijn, spannend

Met 3 weken vrij in het vooruitzicht had ik veel zin in dit weekje. Alleen zondag nog werken en dan lekker van de vrijheid genieten. Helaas begon de week iets anders dan gepland. Tja, zulke weken zitten er tussen. En ondanks dat het niet altijd gaat zoals je wil, moet je als moeder toch gewoon door. De kinderen hebben dus weer een gezellig weekje gehad. Lees je mee?

Zondag

Een goed begin van de week. Opeens ben ik ziek en lig ik de hele dag kotsmisselijk in bed en mijn werk moet ik afzeggen. Ik ben blij dat manlief thuis is en ik de hele dag geen omkijken heb naar de kinderen.

Maandag

Ook de volgende dag ben ik nog niet helemaal fit. De jongens zijn zo te merken ook niet helemaal lekker, als ik ze met spuitluiers uit hun bedje haal. Dan maar gelijk in bad en de rest van de dag niet teveel doen.

Dinsdag

Gelukkig voelen we ons de dinsdag weer wat beter en gaan we even naar buiten. Het regent, maar dat kan de pret niet drukken. In deze blauwe bijenpakjes blijven we wel droog.

Morris wilde natuurlijk niet nog een jas over zijn regenpak. Verkleumd van de kou wil hij naar huis, maar lopen doet hij niet meer. Owen gaat ook niet zo snel meer en één kind tillen en een wagen duwen is geen doen. Dan maar een tweelingwagen van deze kar maken. Past precies! Morris kon er niet zo om lachen, maar zo kon ik gelukkig wel snel naar de warmte lopen.

De rest van de middag rommel ik wat in huis en ben ik druk bezig mijn nieuwe site op te bouwen. Het gaat niet zo heel vlot, aangezien ik nogal een computerleek ben. En als Morris dan ook nog heel mijn to-do lijstje onderkliedert met permanente stift….. Ik heb het er gelukkig allemaal af gekregen en het huis rook de rest van de dag naar nagellak remover.

Morris gaf al snel aan dat hij eigenlijk moest slapen en ook Owen was niet te houden. Even Sesamstraat kijken in zijn stoel was ook geen goed plan. Ik dacht de gespjes niet nodig te hebben en deze heb ik een tijd geleden eruit geknipt. Dom, want tegenwoordig gaat hij gewoon in zijn stoel staan of op het randje zitten.

Woensdag

En dan zit je opeens weer bij de dokter. Eindelijk ben ik overstag gegaan en ga ik dokter vragen voor iets voor mijn maandelijkse klachten. Zucht, ik wil er eigenlijk niet aan beginnen, maar het gaat toch een vorm van ‘de pil’ worden.

De rest van de ochtend heb ik tijd voor mezelf. Owen ligt op bed en manlief is met Morris op pad. En tijd voor mezelf wordt natuurlijk gedeeltelijk ingevuld met het huishouden. Maar dan wel onder het genot van een weekvlogje. Hier kijk ik de weekvlog van Elise van elisojoana.nl. Ik heb eigenlijk nooit tijd om vlogjes te kijken, maar op de sporadische momentjes vind ik het toch leuk om er eentje aan te zetten.

Mijn ouders zouden vandaag komen eten, maar omdat mijn moeder ook dezelfde buikgriep heeft zoals de hele familie onderhand heeft gehad komt mijn vader alleen eten.

Een burgertje (voor de mannen), gebakken aardappeltjes en een maissalade. Het was heerlijk smullen. Na het eerste hapje gooit Morris alles eruit wat hij in zijn maag heeft en ook opa gaat later op de avond met buikpijn naar huis. Het gaat lekker!

Donderdag

Donderdag staan we gelukkig allemaal zonder klachten op. Ik ga weer eens mijn nagels laten doen en als ik naar de auto loop stop ik de jongens weer even samen in de wagen. Het gaat eigenlijk best goed en dit keer vinden ze het leuk. Ik denk dat ik dit erin ga houden, haha.

Wat heerlijk ontspannen is het toch als iemand aan je handen frummelt.

En erna ben ik weer helemaal blij met het resultaat!

De rest van de dag blijf ik met de jongens nog lang bij mijn ouders hangen. De jongens zijn zo lekker aan het spelen. Wel eten we thuis, al eet Morris niet heel veel. Dit ligt niet aan de buikgriep, maar tegenwoordig eet hij eigenlijk helemaal geen avondeten meer.

Vrijdag

Het is weer tijd voor de peuterspeelzaal en voor ik het weet lopen beide mannen de tuin uit. Er wordt eindelijk geen tranen gelaten. Dat is lang geleden. En als de juf lekker met hem aan het spelen is, kan ik snel wegglippen.

’s Middags heb ik een heel spannend gesprek op mijn werk. Nou, heel spannend was het niet, maar toch stond ik er een beetje om te trillen. Wat het precies is wil ik nog niet teveel over vertellen. Binnenkort zal je er meer over kunnen lezen op mijn blog, tot die tijd hou ik het nog even voor mezelf.

Als ik thuiskom van het gesprek heeft de oppas Morris even op bed gelegd en heeft Owen het rijk voor zichzelf alleen. Hij heeft iets nieuws. Hij loopt de hele dag met zijn handjes op zijn rug. Net een oud mannetje af en toe. Hihi.

Zaterdag

Ook manlief schuift aan bij de vakantieweken. Zijn vakantie is vandaag begonnen en als hij rustig wakker wordt ontbijt ik met de jongens. Zoals je ziet eten wij niet aan tafel, maar óp tafel ons ontbijt.

Er moeten nog wat boodschapjes gedaan worden en ik ga met Morris naar de winkels. We eten een hapje bij de Hema en delen een sapje. Nou ja, delen? Ik krijg twee slokjes en Morris drinkt gulzig de rest.

’s Avonds gaan we bij vrienden op visite. Lekker een hapje mee eten en hun huis onveilig maken. Als de didgeridoo tevoorschijn wordt gehaald is het groot feest. Dit is wel een heel fascinerend instrument.

En dat was ons weekje alweer. Het was ondanks de buikgriep toch een lekker weekje. Ik heb kunnen genieten van de extra tijd die ik had, doordat ik niet hoefde te werken. Volgende week is manlief ook vrij en hebben we weer flink wat afspraakjes op de planning staan.

Tot volgende week!

 

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge