Weekly Diary #33 – Een moeie, moeilijke, maar zonnige week

Mijn laatste maandje werken! Dit zou ik in één week inluiden bij zowel de cliënten, als de familie van de cliënten. Mega spannend en nu het zo dichtbij komt begin ik al te merken dat ik de cliënten enorm ga missen. Deze week heb ik een ouderwetse drukke werkweek. Gelukkig vallen de meeste werkdagen op de vrije dagen van mijn man en hebben de kindjes er weinig last van. Ik daarentegen ben al moe voor de week begonnen is. Vandaar ook dat mijn weekoverzichtje weer een dagje later online komt en de rest van de artikelen een stukje opschuiven. Maar ondanks dat hebben we wel veel leuke dingen gedaan deze week.

Zondag

Goedemorgen deze morgen. Het is weer mijn werkweekend en het is toch altijd vroeg wakker worden na een avonddienst. Hoelaat ik ook mijn bed uit kruip, ik word hoe dan ook moe wakker na een avonddienst. Dit maskertje spreekt me erg aan, maar helaas geeft het me niet echt de energie die het nodig heeft.

De rest van de ochtend doen we het rustig. Of zoals deze stoere bink; we chillen wat. Lekker muziekje op en meneer is een hele tijd zoet.

Maandag

Pfff, na zo’n werkweekend ben ik helemaal kapot. Deze ochtend was het ook niet rustig opstarten. We hebben sinds kort een tweede ochtend peuterspeelzaal op het weekprogramma staan. Hopelijk krijgt onze knul nu iets meer ritme erin en wordt de overstap van huis naar school niet zo moeilijk. Dit blijft een heikel punt voor hem, maar gelukkig ging het vanmorgen redelijk.

Dat hij het op school naar zijn zin heeft is goed te zien aan hoeveel energie hij daar verbruikt. Helemaal op is hij als hij thuis komt. Als hij ziet dat ik op mijn computer werk, duikt hij direct de kast in om kleurtjes te pakken en ook aan de slag te gaan. Maar heel veel verder dan een grote groene lijn komt het niet. Hij valt bijna in slaap en snoozed later verder op de bank.

Dit is volgens mij een primeur! De aller eerste keer dat we met deze meneer een kaart in de bus doen. Hij had er zelf een gekleurd voor zijn opa en oma en ik stuurde een kaartje naar ons nichtje. Zij werd deze week een half jaar oud. Ik vond dat bij Morris zo’n bijzonder moment, dat ik het bij haar niet zomaar voorbij wilde laten gaan.

Dinsdag

Dit is dan weer niet een primeur. Voor de zoveelste keer lukt het meneer om bij de wc te komen en met het water te spelen. Enkele secondes was hij alleen, tot ik besefte dat ik de deur open liet en hem in de pot aantrof.

En nu we toch al nat zijn, gaan we maar direct met water spelen. Lekker nat en onder de modder. Zo zien mijn jongens het toch het liefst. Het was er ook wel fantastisch weer voor.

Na de jongens te hebben gewassen en na wat rustmomentjes pak ik de fiets. De tweede week op rij dat ik eropuit ga om aan mijn conditie te werken. Wat een volhouder ben ik toch hihi.
Onderweg fietsen we langs de schaapjes en Morris wordt zo enthousiast. We moeten wel stoppen. Ze vinden het geweldig en ik heb moeite om de jongens weer mee naar huis te krijgen.

Woensdag

Deze dag begon ik weer vroeg met werken. Ik moest om 7u beginnen, wat ik lang niet meer heb gedaan. 6 uur opstaan is toch wel erg vroeg. Mijn werkdag ging vlotjes, maar waar ik erg veel moeite mee had was mijn vertrek aankondigen bij de familie van de cliënten. Het schrijven van de mailtjes vond ik erg pittig en elke keer als ik op verzend klikte moest ik weer even slikken.

Lees ook >> van parttime werkende naar fulltime mama

Na mijn werk is mijn man met de jongens boodschappen doen (stoer van hem, dat hij met twee van die wilde jongens naar de winkels gaat). Ik kom thuis in alle rust en geniet nog even van het moment met drankje op de bank.

Het moment duurt niet heel lang. Ik moet mijn spullen pakken en slaap met de jongens bij mijn ouders. Mijn gevoel zegt dat ik ze daar gewoon kan laten logeren en omdat ze ’s nachts niet meer wakker worden, vind ik dit ook geen probleem om zowel de nacht als de dag aan mijn ouders over te laten. Toch blijven we de traditie nog even in eren houden. Het is tenslotte nog maar 2 keer.

Donderdag

Wat is het toch heerlijk om de kinderen op te halen na te hebben gewerkt. Wat een vrolijkheid. Manlief had een etentje op de planning staan, dus wij moesten ons zelf vermaken. Na twee ochtenden te hebben gedraaid ben ik niet meer zo energierijk. Ik maak nog even van de luxe gebruik en blijf bij mijn ouders eten.

Vrijdag

Mama moe, Morris peuterspeelzaal en eigenlijk weinig aan de hand deze dag. Behalve dat we ’s middags mijn nichtjes op gaan halen uit school. Onder het mom ‘ik moet nog eens stukje fietsen’, gaan we richting hun school. Het speeltuintje daar ligt vol met zand. Het lijkt wel of dit een tweede primeur is deze week. Hij is zo onderzoekend met het zand bezig, dat ik twijfel of hij ooit eerder zand heeft ervaren?

En als alle kinderen zijn uitgespeeld, laden we de jongens weer in de kar. Mijn zus springt op mijn fiets, dochter achterop en dan is het natuurlijk leuk om uit te proberen om nog een kind erbij te doen. Tadaa, het lukt. Met vier kinderen is het een makkie op de fiets hihi.

We halen een ijsje in het centrum. Morris heeft echter iets veel leukers gevonden dan ijsjes. De fontein, en alles wat wat er heeft, trekt zijn interesse. Eerst doet hij nog voorzichtig, loopt er langs of tussen de stralen door, maar al snel rent hij er dwars doorheen en is hij natuurlijk doorweekt. Voor we naar huis gaan kopen we nog snel droge kleren, want om die jongen nou in zijn natte goed te laten zitten, als we nog 10 minuten op de fiets moeten zitten.

Kleren is niet het enige wat ik kocht. Het speentjesverhaal heeft bij ons een heel lang staartje gekregen. Ik begin er een beetje van door te draaien, maar heb nog niet echt een plan hoe we weer kunnen zorgen dat de mannen zonder speen kunnen. Ach, we hebben nu wel weer altijd een speentje bij de hand.

Zaterdag

Deze mooie ochtend gaan we weer lekker aan de slag met de tuin. Meneer in zijn nieuwe setje kleren. Natuurlijk weer een Dutch Dream Denim. Een ideale broek voor jongens met lange, smalle benen. Die polo onder zijn shirt vind ik ook fantastisch. Het is nu echt een net heertje
Hij zag overigens een kikker in de tuin. Prachtig vond hij het. Hij ging er rustig bij zitten om te kijken wat de kikker ging doen.

’s Middags moet ik weer werken. Ik heb het de cliënten vanavond verteld dat ik ga stoppen met werken. Ze vinden het heel jammer en als er een paar waterige oogjes krijgt, kan ik de tranen ook niet bedwingen. Dan maar een groepsknuffel. Dit maakt het niet makkelijker, want als diegene die niet van aanraking houdt hier ook nog eens aan meedoet, breekt mij hart helemaal. Ooh, wat is dit toch zwaar.

Heb jij nog iets moeilijks gedaan afgelopen week?

 

 

 

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge