Weekly Diary #36 – Iedereen is ziek

Wat eigenijk een hele fijne week had moeten worden veranderde in een drama. Mijn eerste week fulltime mama stond voor de deur. Alleen maandag nog een ochtend werken en dan zou ik heerlijk van mijn vrije tijd kunnen genieten. De avond voor ik ging werken, kondigde de griep zich helaas aan bij ons gezin. Hoe we dit hebben overleefd? De foto’s van het grootste drama zullen je gespaard blijven. Wel was het een week met heel veel zielige jongentjes (en mama).

Zondag

Wat een rustige zondag zou worden, veranderde in een drama. Morgen mijn definitieve laatste ochtend werken en aangezien het een gewoonte was uit de babytijd dat ik dan met kinderen bij mijn ouders slaap (zij passen overdag op als ik werk), blijf ik voor mijn laatste keer ook slapen. Owen is al een beetje huilerig en rond het avondeten wil hij helemaal niet eten. Om 6 uur doe ik zijn pyjama aan, maar omdat het nog vroeg is om naar bed te gaan blijven we nog even knuffelen. Niet veel later merken we waarom hij huilerig is en niet wil eten. Hij spuugt er alles uit wat hij die dag heeft gegeten. Vol over mij heen, vol over zijn schone pyjama heen. We zijn de rest van de avond met hem in de weer. Een flinke buikgriep, waardoor hij in één avond 4 keer omgekleed moet worden.

Maandag

Het was een onrustige nacht en baal enorm dat ik moet werken. Zo wil ik mijn kindje niet achterlaten. Als ik mijn jas aantrek begint Morris ook nog te zeggen dat hij niet wil dat ik naar mijn werk ga en ik thuis moet blijven. Pfff, deze laatste keer naar mijn werk vertrekken is zo wel erg zwaar.

En na een rustige dienstje werken is het eindelijk zover. Mijn allerlaatste keer dat ik bij mijn werk wegrij. Goh, wat heb ik deze weg vaak gezien.

Thuisgekomen tref ik dit hoopje elende aan. Hij heeft niets binnen kunnen houden en heeft de hele dag geslapen. In heel zijn leventje heeft hij alleen nog maar (flinke) verkoudheden gehad, maar deze meneer is nu echt ziek.

Dinsdag

Logboek ziekenboed; Alleen Morris springt nog rond. Manlief heeft onderhand ook de handdoek in de ring gegooid en is goed ziek. Ik begin me ook steeds minder fit te voelen.

Na een dagje de mannen verzorgen, leg ik mezelf nog even in de watten. Een lekker maskertje voor de ontspanning kan geen kwaad.

Woensdag

En dan is het mijn beurt. De hele dag kom ik mijn bed niet uit. Vreselijk! Gelukkig is de woensdag manlief zijn vrije dag en heb ik mijn eigen dokter die me verzorgd. Truste!

Donderdag

Manlief voelt zich (helaas voor mij) weer wat beter en ik sta er weer alleen voor met dit zieke mannetje. Ook Morris lijkt steeds zieker te worden. De hoeveelheid spuitluiers zijn niet meer te tellen. Gelukkig wordt er niet meer overgegeven.

Owen weet nu gelukkig wel goed aan te geven wat hij wel en niet wil. Hij zegt sinds hij ziek is heel duidelijk ‘ja’ en ‘nee’ en de hele dag wijst hij met zijn vingertje welke kant we op moeten.

Vrijdag

Ooh jongens, komt er nog een einde aan deze griep. We hebben de ziekte nu officieel de naam ‘griep’ gegeven. Morris wordt steeds zieker en als hij zijn hoofd stoot is hij ontroostbaar. Om hem te troosten noem ik allerlei dingen op om hem op te vrolijken. Dit keer niet de snoepjes of speentjes die de tranen drogen, maar ‘nagels lakken’. Dat hij nog weet wat dat is joh. Maar ziet hij er niet fabulous uit!

Tussen de slaapjes, vieze luiers en de dikke tranen door proberen we nog wat leuke dingen te doen. Tekenen was een groot succes en ook Owen maakte een mooie tekening.

Hier begin ik onderhand hardkloppingen van te krijgen. Die was stapelt zich als een razende op. Ik heb geen lijn meer over om de kleren op te drogen (nu baal ik dat ik geen droger heb), steeds als er iets anders wordt viesgemaakt zit de wasmachine al vol en een moment om de boel te vouwen/strijken is er natuurlijk niet. Het wassen van de kleren is echt zoiets, waar je een ziekteperiode mee afsluit.

Heb je mijn artikel die vrijdag online kwam al gelezen over de 4 fases van ziek zijn?

Zaterdag

Ik hoopte dat het einde van de week beterschap zou betekenen voor de jongens. Helaas is aan de moeheid van de jongens te zien dat  dat nog niet het geval is. Morris ligt om 10 uur al op bed en zijn kleine broertje gaat een uurtje later liggen. Ik voel me gelukkig stukken beter en dat beide jongens liggen geeft mij wel de gelegenheid om het huis eens flink te soppen. Dit was dan ook hoognodig!

Wat ook hoognodig was, is een beurt voor de auto. We brengen de auto naar de garage bij de dealer. Daar gaan we natuurlijk maar al te graag nog even naar binnen om de mooie auto’s te bewonderen. De jongens leefden er helemaal van op.

#teammelkfles

En dan eindelijk heb ik de mogelijkheid om van het zonnetje te genieten. Lekker biertje erbij, voetjes omhoog en chill. Natuurlijk niet voor lang, want na een minuut begon een jongentje weer te huilen (ze zijn echt niet fit). Toch was het heerlijk voor zolang het duurde.

Zijn jullie ook geveld door de griep deze week of heb je van het zonnetje kunnen genieten?

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge