Zindelijkheidstraining bij een eigenwijze peuter

Zindelijk worden met 1 jaar, binnen 1 week zonder luier, hij werd het eigenlijk automatisch… Het zijn zinnen die ik jaloersmakend vond. Ik was bang dat mijn kind nooit zindelijk zou worden. Mijn peuter is lekker eigenwijs en als iets voor hem nog te moeilijk lijkt wil hij er niet aan beginnen. Hij doet geen dingen waarvan hij nog niet zeker weet dat hij het kan. Zo’n dag zonder luier? Voor hem is het een drama. Ik zat met mijn handen in het haar. Hoe ga ik dit aanpakken?

Het potje staat klaar

Hij is er klaar voor

Al langere tijd merkte ik het. Mijn jongen is klaar voor de zindelijkheidstraining. Hij was regelmatig lange tijd droog en plaste dan ineens veel in zijn luier. Liep hij in zijn blote kont, dan hield hij het ook droog, tot ik hem op het potje zette. Hij werd zelfs regelmatig wakker met een droge luier.

Niet op het potje willen

Nadat hij met 1,5 jaar veel interesse had getoond in het potje, sloeg deze interesse ineens om naar afkeer. Hij wilde niet meer op het potje, hij gooide hem weg en zette het op een gillen als hij geen luier aan kreeg. Ik liet het een paar dagen rusten, om het erna weer op te pakken. Helaas zonder succes. Ook als ik het na een paar weken of een paar maanden op wilde pakken had hij er gewoon geen zin in. Hij moest en zou zijn luier aan krijgen.

Hoewel hij overdag niet op het potje wilde werd gelukkig wel het potje minder beangstigend. Zo ging hij vlug op het potje plassen voor hij in bad moest. En dit zonder aandringen van papa of mama.

Lees ook >> Potje frustratie – Zindelijkheidstraining

3 jaar

Met drie jaar vond ik de tijd te dringen dat hij zindelijk zou worden. Ook was ik het zat om meerdere keren per dag de strijd aan te gaan om zijn luier te verschonen. Als je niet wil dat ik het doe, moet je het zelf doen.

Na zijn verjaardag gooide ik het roer om. Hij moest en zou aan zijn zindelijkheidstraining beginnen. Ik ben niet trots op mijn plan van aanpak, maar het is bij deze eigenwijze peuter soms nodig om een beetje te pushen. Nu hij jarig was geweest was hij een grote jongen en zou hij zonder luier kunnen. Om te beginnen zouden we het de ochtenden oefenen.

Natuurlijk kwam er luid protest en wilde meneer per se een luier aan. ‘Maar je bent toch een grote jongen’ vertelde ik hem. ‘Je hebt tenslotte al die mooie cadeaus gehad. Moeten we de cadeaus dan maar wegleggen, omdat je toch geen grote jongen bent?’ Ik denk dat ik hiervoor de loedermoeder-award kan ontvangen. Maar het had resultaat. Hij was blij met zijn mooie cadeaus en hij was tenslotte een grote jongen. Langzaam mocht ik zijn luier uittrekken en liep hij bijna iedere ochtend in zijn onderbroek door het huis.

Beloning

Elke keer als hij iets op het potje doet krijg hij een beloning. Een belonging voor je kind als hij op het potje geplast heeft lijkt simpel. Je zet een zak snoepjes klaar en wachten tot er iets in het potje verschijnt. Maar als je ook snoepjes krijgt als tussendoortje, is de belonging niet waardevol genoeg doen om datgeen te doen wat je net zo goed in je luier kan doen.

Mijn peuter kwam zelf met de oplossing. Hij wilde graag een oranje helikopter hebben en die moest ik maar gaan kopen. Hij zei het met zulk gemak, dat ik het tijd vond om hem het besef van geld duidelijk te gaan maken. Hij mocht zelf voor de helikopter sparen, door bepaalde klusjes te doen. Hij kon zijn centjes verdienen door zijn vaardigheden te oefenen.

De knop ging om

Het heeft een aantal weken geduurd voor ik niet gelijk tegengas kreeg bij het uittrekken van de luier. Maar toen ging die knop ook ineens om. Hij wilde niet eens de luier aan, want, zo zei hij, hij is al een grote jongen. Dag één versuikerde hij van al de snoepjes die hij nog steeds kreeg als hij op het potje plaste. Er werd hokje na hokje ingekeurd en we kunnen bijna zijn helikopter bestellen.

Er hoefde geen wekkers meer gezet te worden om hem eraan te herinneren om naar het toilet te gaan. Ik hoefde hem er niet steeds aan te helpen herinneren. Hij ging zelf. Hij deed zelf zijn broek omlaag en omhoog en soms gooide hij zelfs zijn potje keurig leeg als ik even niet in de buurt was.

De volgende stap

Waar ik dacht dat de volgende stap nog verder weg was, was hij er alweer klaar voor. In een driftbui vertelde hij me geen luierbroekje meer aan wilde in de nacht. De luier had hij al een paar dagen afgewezen en voor het gemak noemde we het luierbroekje een grote-jongens-onderbroek. Maar ook deze wilde hij niet meer aan deze nacht. Het bed maakte ik dubbel op, voor het geval hij ’s nachts een ongelukje zou hebben. Nogmaals vroeg ik of hij een grote-jongens-onderbroek aan wilde voor het slapen gaan, toen hij weer rustig was. Meneer hield voet bij stuk. Met klamme handjes legde ik hem weg, maar hij werd met droge billen wakker.

Het naar school gaan zonder luier ging ook iets soepeler dan verwacht. De planning was om hier na de zomervakantie mee te beginnen. Ook hierin trok meneer zijn eigen plan. Dezelfde ochtend dat hij met droge billen wakker werd, wilde hij ook zonder luier naar school. Op school plassen op de kinder-wc vond hij fantastisch, waar hij ook door de juf nog een keer werd opgezet.

Lees ook >> Zindelijkheidstraining in 10 stappen

Nog een lange weg te gaan

Natuurlijk hebben zijn we er nog niet helemaal. Je plas ophouden is iets waar je aandacht bij vereist is als je dit nog niet bent gewend. Nog regelmatig hoor ik een gil, omdat hij schrikt van zijn natte broek. Als je druk aan het spelen bent dan let je niet op de inhoud van je blaas. We zullen nog regelmatig een verschrikte Morris horen die weer een ongelukje heeft gehad.

Ook heeft hij er moeite mee om bij voorbaat even naar het toilet te gaan. Moeten we weg, dan krijg je deze eigenwijze peuter niet zomaar op het potje of de wc. Een lange monoloog van moeder die totaal genegeerd wordt, tot een boze papa die aan het aftellen is tot hij hem op het potje zet. Tja, we hebben er een volgend probleem bij gekregen.

Maar zindelijk zijn (worden) is nu eindelijk een feit. Iets waar ik een enorm hard hoofd in had. Ik had me geen beter moment kunnen voorstellen. Zo vlak voor de zomervakantie, met de warme dagen, waarbij de was snel droogt en het geen probleem is om in je onderbroek rond te lopen.

Wat vind/vond jij het moeilijkste aan de zindelijkheidstraining?

3 Comments

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge